ΑΡΧΙΚΗ | ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ | ΤΑΙΝΙΕΣ | ΣΚΗΝΟΘΕΤΕΣ | ΗΘΟΠΟΙΟΙ | ΝΕΑ | ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ | LINKS | ENGLISH

51o Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

ΕΝΑΣ ΕΠΑΝΑΠΑΤΡΙΣΜΟΣ

Με το που έκλεισε τα 50, το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης άνοιξε ένα νέο κύκλο στη ζωή του. Λίγο η αφίσα με την κοπελίτσα που έβλεπε προς τα πίσω, στο παρελθόν, λίγο τα ερωτήματα που είχαν τεθεί από την αφίσα ακόμα, προλόγιζαν κάποιες αλλαγές. Κανείς δεν ήξερε όμως τι ακριβώς μπορεί να γίνει. Λίγους μήνες πριν να αρχίσει το 51ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης είχαμε το νέο.

ΕΝΑΣ ΦΙΛΟΣ ΗΡΘΕ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΛΙΑ

Το νέο ήταν για το διορισμό του καλλιτεχνικού διευθυντή, έπεσε σαν κεραυνός. Το μόνο καλό ήταν ότι με έναν «περίεργο» τρόπο τα σύννεφα διαλύθηκαν και η βροχή δεν έπεσε για να χαλάσει την καθαρή και ήρεμη ατμόσφαιρα που θέλουμε να επικρατεί στο Φεστιβάλ της Θεσσαλονίκης. Πολύ πιθανόν, οι θύμησες των παλιών καλών καιρών, το άνοιγμα οριζόντων στο παγκόσμιο κινηματογραφικό τοπίο, από τους Νέους Ορίζοντες, οι νέες επιρροές και τα νέα ονόματα που μας έβαλαν πιο βαθιά στον κινηματογράφο και μας έκαναν να περάσουμε από μια στείρα κινηματογραφοφιλία σε μια ανάλυση και βαθιά ανάγνωση του κινηματογραφικού κειμένου.

Ναι, πολύ καλά καταλάβατε. Ο Δημήτρης Εϊπίδης επανήλθε πιο δυνατά και θα κρατά πλέον τα ηνία του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Το στοίχημα είναι κρίσιμο: Μπορεί ένας οργανωτής και βαθιά κινηματογραφόφιλος να είναι και ένας καλός μάνατζερ σε ένα τεράστιο Οργανισμό όπως είναι αυτός του Φεστιβάλ; Τότε όμως πως διοργάνωσε τόσα χρόνια με επιτυχία το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης; Πως οργανώνει Φεστιβάλ στην Ισλανδία και πως συνεργάζεται με αυτό του Τορόντο με μεγάλη επιτυχία; Η εμπιστοσύνη που του δείχνουν οι ξένοι δεν είναι ένα δείγμα; Ελπίζουμε και ευχόμαστε, με όλη την ψυχή μας, να πετύχει.

Κάνουμε αυτή την ευχή γιατί θα πρέπει κάποια στιγμή, και στην Ελλάδα, να περάσουμε από το μοντέλο του καλού μάνατζερ, ο οποίος είναι ένας καλός τεχνοκράτης, στο δίδυμο μάνατζερ-κινηματογραφόφιλου, στο ίδιο πρόσωπο, με άλλα λόγια, να έχουμε συναίσθημα, γνώση, διορατικό πνεύμα και, πολύ περισσότερο, πολύ λίγο γκλάμορους σε αυτό τον άνθρωπο που αναλαμβάνει τα ηνία ενός Οργανισμού της τέχνης. Ο Δημήτρης Εϊπίδης είναι αυτό το πρόσωπο που έχει όλα αυτά τα χαρακτηριστικά. Αν θα πετύχει, λοιπόν, αυτό το στοίχημα δεν είναι μόνο θέμα του νέου διευθυντή, αλλά, πολύ περισσότερο, δικό μας, γιατί θέλουμε να ζήσουμε ένα Φεστιβάλ πιο κοντά στον άνθρωπο, ένα γεγονός που να προκαλεί τη συγκίνηση και όχι μόνο μια άψογη διοργάνωση, λίγο-πολύ μπλαζέ.

ΤΙ ΘΑ ΑΛΛΑΞΕΙ;

Περιμένουμε να δούμε τι θα αλλάξει στο Φεστιβάλ. Προσωρινά άλλαξε μόνο ο χρόνος διεξαγωγής του Φεστιβάλ. Αντί μέσα Νοεμβρίου θα ξεκινήσουμε στις 3 και θα τελειώσουμε στις 12 Δεκεμβρίου. Η αλλαγή αυτή είναι, σύμφωνα με τις πληροφορίες μας, πρόσκαιρη. Λόγω των δημοτικών εκλογών, το Φεστιβάλ μετακίνησε τις ημερομηνίες του για να λειτουργήσει εκτός προ ή μεταεκλογικού κλίματος, κάτι που θα κατέστρεφε αυτή την ηρεμία που θέλουμε όταν ζούμε ένα καλλιτεχνικό γεγονός.

Κατά τα άλλα, θα υπάρχουν τα αφιερώματα και οι ρετροσπεκτίβες, οι ελληνικές ταινίες στο γνωστό μας πλέον Πανόραμα και άλλα που θα τα δούμε στην πορεία του χρόνου, διότι ακόμα δεν έχουν ανακοινωθεί πολλά πράγματα. Θα μπορούσαμε όμως να κάνουμε μια κουβέντα, όπως μπορεί να γίνει, με ένα νηφάλιο άνθρωπο, όπως ο Εϊπίδης. Αυτή η κουβέντα θα ξεκινούσε από την απάντηση στο ερώτημα: Ποια θα είναι η ταυτότητα του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης;

Ένα θέμα που πολλές φορές πήγε να ανοίξει αλλά ποτέ δε συζητήθηκε κατά βάθος. Παραδόξως, η 50η διοργάνωση του Φεστιβάλ το έφερε ξανά στο τραπέζι των συζητήσεων. Και, πάλι, παραδόξως (;) η κουβέντα πήγε αλλού, στο γιατί θέλουμε τον κινηματογράφο, ποιο κινηματογράφο κ.λπ., μια μεγάλη φιλολογική κουβέντα, τη στιγμή που εμάς μας έκαιγε το εξής θέμα: Τι Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης θέλουμε; Δεν έκαιγε όμως και τόσο τους ιθύνοντες αυτού του Φεστιβάλ, από ότι φαίνεται.

Ποιες είναι οι αναφορές αυτού του Φεστιβάλ; Η Ευρώπη, τα Βαλκάνια ή όλος ο κόσμος; Που θα πρέπει να εστιάσουμε στο αχανές τοπίο του κινηματογραφικού χώρου; Και άλλες ερωτήσεις που ακολουθούν, σε ένα ατέλειωτο γαϊτανάκι ερωτήσεων που μας βασανίζουν. Νομίζω ότι το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης θα πρέπει να επικεντρώσει σε έναν κινηματογράφο που θα αναφέρεται στα κοινωνικά θέματα, μέσα από το βλέμμα του δημιουργού, βρίσκοντας κάπου εκεί το βαλκανικό χαρακτήρα.

Θα μπορούσε να ήταν μια σύνδεση μεταξύ των Βαλκανίων και του υπόλοιπου κόσμου. Τα τελευταία χρόνια ο βαλκανικός κινηματογράφος έχει δείξει μια δυναμική, ειδικά από την Τουρκία και τη Ρουμανία. Στην Ελλάδα αυτή η δυναμική θα μπορούσε να απλωθεί σε όλο τον κόσμο, εστιάζοντας στις δουλειές που βαδίζουν τον ίδιο δρόμο. Αυτές οι δουλειές είναι πολλές και θα είναι περισσότερες όσο περνάει ο καιρός. Το πεδίο είναι ανεξάντλητο και θα μπορούσε να ήταν η καρδιά του Φεστιβάλ, το διαγωνιστικό του τμήμα.

ΣΕ ΑΝΑΜΟΝΗ

Θα είμαστε εδώ και θα σας κρατάμε ενήμερους για ότι γίνεται. Η ροή των τεκταινόμενων θα είναι συνεχής. Θα δώσουμε μια όσο πιο πλήρη εικόνα, στην προσπάθειά μας να σχηματίσουμε αυτό το παζλ της νέας μορφής του Φεστιβάλ. Ο Δεκέμβριος, πάντως, αναμένεται να είναι φέτος ο πιο ζεστός -κινηματογραφικά- μήνας του χρόνου. Ελπίζουμε η πόλη να αισθανθεί τα κύματα που εκπέμπουν οι ταινίες, από το λιμάνι μέχρι την πλατεία Αριστοτέλους.

Γιάννης Φραγκούλης

ΑΦΙΕΡΩΜΑ 51o ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΤΕΛΕΤΗ ΕΝΑΡΞΗΣ ΑΝΟΙΧΤΟΙ ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ ΤΟ BALKAN FUND ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΑΡΑΒΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ APICHATPONG WEERASETHAKUL ΗΜΕΡΕΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ

 

51ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΑΡΧΙΚΗ | ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ | ΤΑΙΝΙΕΣ | ΣΚΗΝΟΘΕΤΕΣ | ΗΘΟΠΟΙΟΙ | ΝΕΑ | ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ | LINKS | ENGLISH