ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ

Τριήμερο με άξονα τη σχέση μουσικής και κινηματογράφου, ή εικόνας και ήχου, στο «Ξυλουργείο» του ΜΥΛΟΥ Θεσσαλονίκης, Τη Δευτέρα 29, Τρίτη 30 και Τετάρτη 31 Ιανουαρίου 2007 θα προβάλλονται διάφορες κινηματογραφικές ταινίες και επί σκηνής θα βρίσκονται ένας έως πέντε μουσικοί, αναλόγως με την ταινία και την διάθεση.

 

Συμμετέχουν:

Σάκης Παπαδημητρίου, πιάνο και συντονισμός του τριημέρου Γεωργία Συλλαίου, τραγούδι και φωνητικά Χρήστος Γερμένογλου, ντράμς και κρουστά cmyk, ηλεκτρική κιθάρα Κώστας Καρακατσάνης, βιολί και φυσαρμόνικα Άκης Κερσανίδης, επιμέλεια ταινιών και προβολών

Τη Δευτέρα 29 Ιανουαρίου προβολή της ταινίας «Nosferatu» (1922) του Φ.Β. Μουρνάου. Πρόκειται για το γνωστό έργο με το οποίο είχε ξεκινήσει το 1990 ο Σάκης Παπαδημητρίου τον συνδυασμό «Βωβός κινηματογράφος με μουσική επιτόπου». Η νέα κόπια είναι η πλέον ολοκληρωμένη, με επιπρόσθετες σκηνές από το αρχείο τριών γερμανικών μουσείων, διαρκείας 92 λεπτών.

Την Τρίτη 30 και την Τετάρτη 31 Ιανουαρίου, προβολή ταινιών από την περίοδο του βωβού αλλά και σύγχρονων ταινιών χωρίς ήχο. Μία σημαντική περίπτωση του γαλλικού σουρεαλισμού, η ταινία του Ρενέ Κλέρ «Το Παρίσι κοιμάται» (1924), διαρκείας 35 λεπτών. ΄Ενας τρελός επιστήμονας κατορθώνει και ακινητοποιεί τη ζωή στο Παρίσι με μια διαβολική ακτίνα. Σ’ αυτή τη μαρμαρωμένη πόλη κυκλοφορούν ορισμένα πρόσωπα ζωντανά και προσπαθούν να ανακαλύψουν τι συμβαίνει. Είναι η χρονιά που θριαμβεύει ο σουρεαλισμός με την άλλη ταινία του Ρενέ Κλέρ, «Το διάλειμμα». Δύο κινηματογραφικά ποιήματα του Μάν Ρέη: «Εμάκ Μπακιά» και «Αστερίας» (1927-28). Ο ντανταϊσμός γελοιοποιεί τον μικροαστικό τρόπο ζωής λειτουργώντας αυθόρμητα και ονειρικά. Ο Γάλλος σκηνοθέτης Φρανσουά Οζόν των «8 γυναικών». Στα δεκαοκτώ του χρόνια, το 1988, γύρισε την πρώτη του βωβή σπουδαστική ταινία με τίτλο «Οικογενειακή φωτογραφία». Πρωταγωνιστεί η οικογένειά του, την οποία όμως φωτογραφίζει αφού σκοτώσει και στήσει τα νεκρά τους σώματα στον καναπέ του σαλονιού. Δύο ακόμη σπουδαστικές ταινίες μεγάλων σκηνοθετών: «Γερασμένες ψυχές» του Όρσον Γουέλς, γυρισμένη το 1934 από τον 19χρονο Γουέλς. Και το 1957, ο 23χρονος Ρομάν Πολάνσκι κρυφοκοιτάζει επί δύο λεπτά με την κάμερα μία κυρία στο μπάνιο και καταλήγει στο «Πλατύ χαμόγελο» του συζύγου. «Η ζωή και ο θάνατος του 9413» (1928), βωβή ταινία του Ρόμπερτ Φλόρεϊ η οποία αναφέρεται στη ζωή ενός κομπάρσου με τον αριθμό 9413. Περιμένει πότε θα τον καλέσουν στο Χόλιγουντ για να λάβει μέρος σε κάποια παραγωγή. Ο Φλόρεϊ καυτηριάζει το απάνθρωπο Χόλιγουντ, την κωδικοποίηση των ρόλων και των ηθοποιών. Ο Σάμουελ Μπέκετ έγραψε με λεπτομέρειες το σενάριο για το «Φίλμ». Βωβή ταινία η οποία γυρίστηκε το καλοκαίρι του 1964 από τον Άλαν Σνάιντερ με πρωταγωνιστή τον Μπάστερ Κίτον. Ο ηθοποιός αποφεύγει διαρκώς το φακό, δεν θέλει να αντικρύσει το πρόσωπό του. Τέλος, σύγχρονες ταινίες του Άκη Κερσανίδη και του Vinsky, δύο σκηνοθετών οι οποίοι με τα συγκεκριμένα έργα αναζητούν το μουσικό συμπλήρωμα που θα προκύψει κατά τη διάρκεια της προβολής.

Στο τριήμερο «Μουσική και Κινηματογράφος» κυριαρχεί η πρόκληση της σιωπηλής εικόνας να αποκτήσει τον κατάλληλο ήχο. Ο αυτοσχεδιασμός ως μία μορφή μουσικής άσκησης η οποία διαμορφώνει σε ηχητικές δομές και χρωματισμούς την αυθόρμητη αντίδραση του μουσικού στη ροή της εικόνας. Ακόμη, εμβόλιμα τραγούδια από την ιστορία του κινηματογράφου και μουσικά θέματα του Σάκη Παπαδημητρίου και της Γεωργίας Συλλαίου από προηγούμενες παραστάσεις.

ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ